بازي شيرين وفرهاد تمام شد

اين

 آخرين پلان  است

تو هنوز پشت به صحنه داري

 

#

 

زنده باشي آفتاب گردان

خورشيد نكُشته

قاتلي

 

#

 

كسي پُُُشت پرده

_  خيال مي كني

 

# 

 

پيچه را كنار زده

دويده

تابن بست

- برگشته  ؟

 

#

 

 

سواره بر مي گردم

با اسبي تركمن

-  خيال مي كني

 

#

 

باز هم كهنه فروش ها

اسم هاي بي نشان

 

# 

 

روي صحنه

پيچه را كنار مي زنم

 

 

###    # # #

 

 

آن ها چه مي خواهند از من

كفٍ اين اتاق سرخ

چه مي خواهند ؟

با اين همه سختي

آن همه راه را پياده آمدم

پياده

 رفتم

خانه خالي بود

اجاق هم

مردي نبود

زني

وصدايي

اشكال ٍكودكانه ايي روي ديوار

نقاشي هاي من

صداها مال كدام عصر بود ؟

پارينه سنگي ؟

مدتي خيره به اتاق ، خيره به در

به در، برو ، برو ....

اين همه راه براي يافتن نو

پيدايت كنم ، در آغوش بگيريمت

ببوسمت

توكيستي ؟

 دراين خانه

شعرٍ من مي سوزد

براي ديوارها مي گويم

براي پنجره و خاموشي

 

در تاريكي

هذيان مي گويي

راه مي روي

آن قَدرتابه اتاقت به رسي

اتاقي خالي

نه زني

نه مردي

نه اجاقي

باتلاقي پشتٍ پنجره

فرسنگ ها آن طرف تر  

نزديك شو ، نزديك تر

فرو نمي روي

نمي ترسي

روي شن ها ايستاده اي

شن هاي داغ

داغٍ داغ

وكلمه ها

 و صدها كلمه جاري مي شوند

ازهوا

سر مي خورند روي زبانت

ته گلويت را مي بندند

- تو كيستي ؟

اين همه راه براي برداشتنٍ يك كوله پشتي سنگ

به اتاقي سرك كشيدي

اتاقي كه درآن

نه زني ، نه مردي ، نه كودكي

ونه.... اجاقي

 

#

 

سرما از درز در  مي آيد تو

جلوش را بگير

- نمي توانم

تاريكي توي خون

رگ هايم را منقبض مي كند

وبر مي گرداندم ، به سال ها ، قرن ها قبل

- تو كيستي ؟

من كلمه ام

يادت هست

اولين بار كه از زبانت سُُر خوردم توي هوا

بوي ياس مي آمد

بوي عشق

وصداي كودكي كه مي خنديد

زيرٍ سقفي كه با هم آغوش شديم

تو فكر كردي

من /  نه

ايستادي خيره به درز در

وكولاك سرد دررا باز كرد

پنجره ها را شكست

وبعد تمام اتاق

درسرما

يادت هست ؟

صدايي

زير سقف اتاق پيچيده

گوش مي كني

گام ها هما هنگ با تابشٍٍ فانوس ها

رژه در مه

سواره نظام ، پياده

در صفوفي آراسته

 

#

 

پيش مي روي

- پيش مي روم

مرد در باران

از زيرٍ يك خاطرة پوسيده

با گام هاي آهسته

بر مي گردد

دير مي كني

  هميشه انگار دير مي كند

 

#

 

نگاه كن  پانته آ

آراسته در صفوف

سواران روي پياده ها

بعد صداي شيپور

شليك هزران گلوله

تدفينٍ زني

زير برف

 

#

 

به روشٍ آيو پاك

نامم را تعين مي كني

- مي كنم

مي گذارمت روي بخاري

بخار مي شوي

حالا در دره هاي آمزيمكلو

جسدت

بوي سگٍ مرده مي گيرد

 

#

 

مرد همراهٍ زني روسپي

 بر مي گردد

زيرٍ باران و فانوس

از لاي پوسيدگي

جسد يك مرد سوخته

وتَوهَم ودود سيگار

نزديك مي شوي

- نزديك مي شوم

 

#

 

مردي مرده در آغوشت

سربرسينه اش مي گذاري

بوي كاكتوس هاي وحشي

 كوهستان هاي دور

 

#

 

مردي مرده درآعوشت

با بوسه ي زني روسپي

خاطره ي فانوس ....

تاريكي ، تاريكي ....

چشم باز مي كني

 

###